خشونت علیه بانوان امری روزمره و خاموش محسوب میشود. 90 درصد از بانوان مخصوصاً در کشورهای جهان سوم درگیر این نوع خشونت هستند بدون آنکه مشکل را بروز دهند و به دنبال حق خود باشند. چرا که اکثر بانوان ما حتی از حق و حقوق اولیه خود هم با خبر نیستند.
25 نوامبر روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان (World Day for the Elimination of Violence against Women) نام گذاری شده است .
جناب آقای دکتر کاظمیان (متخصص پزشکی قانونی و معاونت درمان بیمارستان ابن سینا) پیرامون این درد اجتماعی گفت: این موضوع به عنوان یک پدیده و یا یک آسیب اجتماعی قلمداد می شود که در همهی جوامع با شدت و ضعف و با شکلهای مختلفی در جریان می باشد و لازم است که در جامعهی ما نیز به این موضوع به صورت کاملا جدی پرداخته شود.
وی بیان کرد: پدیدهی کلی که اسمش را میتوانیم “خشونتهای خانگی” یا Domestic violence بنامیم، پدیدهایست که انواع مختلفش را از همسر آزاری، از کودکآزاری، از سالمند آزاری و معلول آزاری، چهار نوع Domestic violence رایج است که همسرآزاری یکی از چهرههای بارز شناخته می شود که متاسفانه در همهی جوامع با شدت و ضعف وجود دارد.
دکتر کاظمیان عنوان کرد: به طورکلی اشکال هشت گانهای برای این خشونتها وجود دارد و لازم است در ابعاد مختلف به آن پرداخته شود ولی در راس آن ها به خشونتهای اجتماعی، خشونتهای فیزیکی، خشونتهای روانی، خشونتهای مالی و خشونتهای جنسی بیشتر پرداخته می شود و ضروری است که دستاندرکاران نظامهای اجتماعی به این موضوع به صورت جدی بپردازند.
وی مطرح نمود : مراکز درمانی در مواجههی با قربانیان این نوع حوادث طبیعتا وظیفهی خاصی را عهدهدار هستند و بیمارستان ابن سینا نیز از این مقوله خارج نیست و برنامهی ویژهای را برای مواجهه با این نوع قربانیان در دستور کارش قرار داده و فرایندهای خاصی را برای مواجهه با این نوع آسیبهای اجتماعی پیشبینی کرده است. هرچند انجام امور درمانی برای حمایت و درمان مصدومین حوادث از جمله خشونتهای اجتماعی و خشونتهای خانگی در راس وظایف یک سیستم درمانی است اما طبیعتا مواجههی با این نوع مصدومین و این قربانیان که مبنای صحبت ما بیشتر زنان یا مردان آسیب دیده از خشونت های خانگی هستند، طبیعتا می تواند به ابعاد حمایتهای اجتماعی، روانی و حقوقی از آن ها نیز اشاره کند ؛ وظیفه داریم ما در این سطح حتما در ارتباط با مراکز دیگری مثل مراکز قضایی مراکز انتظامی و پلیس و در نهایت مراکز بهزیستی پیشبینیهای لازم را برای حمایت از این قربانیان داشته باشیم و وظایف خودمان را فراتر از آن چیزی که در سطح درمان پیشبینی میکنیم ببینیم و مسایل بهداشت روانی و توانبخشی این قربانیان طبیعتا بخشهای دیگری از این خدمت می باشد که در بیمارستان ابن سینا به آن توجه ویژه ای می شود.
در پایان دکتر کاظمیان ادامه داد: امیدوار هستیم همانطور که در آمارها، کاهش هشت درصدی قربانیان را در سال 1401 نسبت به سال 1400 در پروندههای ارجاعی به پزشکی قانونی شاهد بودیم این کاهش را در مراجعهی این قربانیان به مراکز درمانی نیز شاهد باشیم و در پیشگیری از آن، همهی مراکز دستاندرکار این موضوع با جدیت توجه کنند و انشاالله هر سال شاهد کاهش این مراجعین باشیم.
به امید روزی که برابری حقوق زنان و مردان و در جوامع بشری محقق شود و هیچ انسانی فارغ از جنسیت و گرایش های جنسی اش مورد خشونت و ظلم واقع نشود.
